Een jaar High School in Amerika: Second Week @ School

Elke week vertel ik over mijn jaar high school in Amerika. Verleden keer schreef ik over het huis waar ik in kwam te wonen en hoe het er precies uitzag en rook… Vandaag vertel ik over mijn tweede schoolweek, waarin ik weer op veel ongein stuitte. 

In week twee kwam ik er meteen achter dat de fauna en flora in Florida toch wel iets verschillen met die in Nederland, zelfs binnenshuis. Na een rustige schooldag gilde Sandy mijn naam en riep “Jij bent toch niet bang voor spinnen?” Nee, dat ben ik inderdaad niet, dus kwam ik parmantig aangesneld. “Kill it!!” gilde Sandy. Langzaam bewoog ik mijn hoofd in de richting die haar uitgestrekte vinger aangaf, en shit, opeens was ik wel bang voor spinnen. Nog nooit had ik zo’n grote in huis gezien. Het leek wel zo’n zwarte dierentuinspin, compleet met haar en reusachtige poten. Godzijdank was de bug-spray in overvloed aanwezig in ons huis, maar ik durfde het niet eens op het beest te spuiten, bang dat hij zou springen of hem zou smeren. Sandy sprayde van een afstandje en nadat ik nog de genade-spuit had gegeven was het mormel dan toch dood. Gadverdamme!

Ook gingen we uit eten bij Chili’s met de family. Restaurants in Amerika zijn zeker anders dan in Nederland. Het was overduidelijk een Amerikaanse keten, compleet met Burger King interieur en tv-schermen die Football wedstrijden toonden. Maar eerlijk is eerlijk, het eten was wél lekker!

Schermafbeelding 2015-07-07 om 13.53.41

Jessica – Sandy – Ik – Cindy – David

In mijn tweede week versliep ik me voor de eerste keer. Dat is niet eens zo gek, want mijn wekker ging elke dag om 5:55 am! Sandy maakte me om 10 voor 7 wakker omdat ze nog geen licht had zien branden. Toen ik vroeg waarom ze me niet eerder wakker had gemaakt zei ze dat ze dacht dat ik misschien niet naar school zou gaan… Een goede ouder was Sandy niet, maar de vrijheid die ze me gaf was wel geweldig!

Schermafbeelding 2015-07-07 om 13.49.10Wiskunde is nooit maar favoriete vak geweest, en ook in Amerika was dit dramatisch. Goede wiskundedocenten zijn schaars en Mr. Keene was een el uu el. Ik heb het al eerder verteld, maar in Osceola County was er een dress code ingevoerd op school. We hoefden geen uniform te dragen, maar onze kleding moest wel aan bepaalde voorschriften voldoen; altijd een polo of blouse aan en kaki- of donkerblauwe broeken of rokken. Ik had nog maar één donkerblauwe spijkerbroek, want in Nederland wist ik niets van die hele dress code en had ik gewoon mijn leukste broeken ingepakt. Ik ging natuurlijk niet drie dagen in dezelfde broek lopen, en zo brak de dag aan dat ik in een lichtblauwe broek het wiskunde lokaal binnenkwam. Mr. Keene vond dit ronduit schandalig en stuurde me meteen naar de principal assistant. Mijn uitleg vond die vent niet oké en hij vond ook dat ik best de rest van de week in dezelfde broek kon lopen. Je moet misschien weten dat die man een ex-militair was en zijn strenge opvattingen probeerde door te voeren in zijn schoolbeleid. Als ik nog een keer een illegale kleur broek aan zou doen zat ik in de problemen, en daarmee was de kous af. Terug naar Mr. Keene, waar iedereen zijn hoofd zat te breken op een wiskunde test. Ik kreeg een hele andere toets dan de rest, omdat ik een senior was. Mr. Keene had een enorme hekel aan mij, mede omdat er nooit eerder exchange students als senior waren geplaatst en hij dit ook helemaal niet vond kunnen. Van die toets snapte ik natuurlijk niets, want ik had er simpelweg nooit les in gehad (ook niet van hem), maar Mr. Keene vond dat ik dat als senior allemaal zou moeten weten. Dweil!

Schermafbeelding 2015-07-07 om 13.50.35

Dress code proof

Diezelfde week kreeg ik wéér een aanvaring met de principal assistant, die zoals tijdens elke leswisseling ons in de houding stond te observeren. Die man had als nieuw levensdoel mij pakken. Op die bewuste dag droeg ik een witte polo met een donkerblauwe korte broek, dus ik snapte niet waarom ik er weer tussenuit werd gehaald. “You’re wearing high heels” was zijn mededeling, en dat mocht blijkbaar niet. Het werd een over-en-weer-discussie waarin ik bleef volhouden dat hakken volgens het schoolreglement gewoon mochten en hij bleef zeuren dat het te gevaarlijk was (ons schoolterrein werd een beetje verbouwd). Uiteindelijk zei ik dat het schoolhoofd me persoonlijk had verteld dat hakken wel degelijk mochten, en daar leek de beste man wel een beetje van onder de indruk te zijn. Ik kreeg geen straf, alleen een formulier dat Sandy moest ondertekenen zodat ze op de hoogte was van mijn actie.

Schermafbeelding 2015-07-07 om 13.49.18Tot slot had Sandy nog iets leuks. Haar hond en die van haar zus Cindy waren twee geworden en dat moest natuurlijk gevierd worden. Met vijf honden zou je denken dat zoiets niet echt een happening is, maar dat was het wel. Compleet met taart, een speciale kaart die “Who let the dog out” zong en kadootjes voor de beestjes. Gelukkig bleek na nadere inspectie dat dit niet de normale gang van zaken is in Amerika, en dat het gewoon een Sandy-ding was.

Volgende week vertel ik over het weekend in West Palm Beach waar aunt Cindy en cousin Jessica me mee naartoe namen.

Lees ook de andere stukjes over mijn jaar in Amerika:
Deel 1: The decision
Deel 2: The host family 
Deel 3: Goodbye
Deel 4: The arrival
Deel 5: First days
Deel 6: Poop, ants and lizards
Deel 7: Birthday Girl!
Deel 8: Drama Drama Drama
Deel 9: First School Days
Deel 10: Our Home

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s