Schrijfsel: Haast

Als blogger houd ik natuurlijk van schrijven. Af en toe zal ik een column plaatsen en vandaag deel ik een verhaaltje dat ik twee jaar geleden schreef over volwassen worden en vriendinnen van de basisschool. 

Haast
Je zal ze nooit vergeten. De meiden uit ‘jouw groepje’ waarmee je de kleuterklas doorliep. Waarmee je je eerste roddels uitwisselde en ruzie maakte over de naam van je Baby Born. Waarmee een handdruk en een simpele ‘Vrienden?’ ruzies oploste en waar je kettinkjes mee kocht die lieten zien dat jullie voor altijd beste vriendinnen zouden blijven. Het was allemaal zo simpel.
386244_322840107743605_1916543338_n

Mijn groepje leek erg hecht. 8 leuke jaren hebben we gehad, maar sinds we de Bavinckschool verlieten zijn we nooit meer als groepje samen geweest. Plannen voor reünies hebben we gemaakt. Af en toe contact via MSN, Hyves en tegenwoordig Facebook is er ook geweest, maar verder dan de status updates van Joanny liken of een berichtje uitwisselen met Melissa kom ik niet.

Uit het oog uit het hart? Geen tijd? Of zijn we gewoon uit elkaar gegroeid? Het maakte niet veel uit. Tot eergisteren. Kiki plaatste een foto die me met een ruk terugbracht naar het schoolplein van toen. Een foto van een echo. Van het kindje dat in haar buik groeit.

Al die tijd maakte ik mezelf wijs dat er niet zo veel veranderd was en dat we gewoon weer konden meeten met het idee nog allemaal hetzelfde te zijn. Dom en naïef natuurlijk, want ook ik ben niet meer het zelfde meisje als toen. We zijn verliefd geworden, hebben mensen verloren, verre reizen gemaakt en levenservaring opgedaan waar de rest van het groepje niets van afweet. En toch zijn we ergens nog steeds de Bavinckgirls die het Team van Happy Clean moesten spelen tijdens de musical van groep 8.

Nu gaat er iets veranderen. Sinds ik DE foto heb gezien ben ik een beetje in de war. Want het is toch een feit dat Kiki een gezin gaat stichten. Ze wordt moeder! Hoeveel meisjes hebben dat wel niet onder het kopje ‘Wat ik later worden wil’ geschreven. En Kiek? Kiki is de eerste! Het is onwerkelijk en natuurlijk zou het er eens van komen. Maar nu heb ik haast. Geen haast om een vriend te vinden, een vaste baan te hebben of zwanger te worden. Maar haast om nog één keer met het groepje van toen samen te zijn voordat de eerste Bavinckbaby ter wereld komt. In dit geval is uit het hoog niet uit het hart en met het oog op de kleine in Kiki’s buik kan ik niet wachten om nog heel even samen te zijn zonder dat de wereld me wederom duidelijk maakt dat we volwassen worden. En dat de tijd dat we Doen Durf of de Waarheid speelden langer geleden is dan ik dacht.

381166_322840084410274_1132669067_n

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s