Blood Brother

Deze week zag ik verschillende documentaires, waarvan er twee echt uitsprongen: Saving Face waar ik eerder al over schreef, en Blood Brother. De andere twee waren Bridegroom (mwoaaaah, beetje langdradig en meer een kritische ondertoon naar de schoonfamilie van de hoofdpersoon dan een echt statement) en The September Issue (vermakelijk als je geïnteresseerd bent in fashion, soms iets te oppervlakkig). Maar back to Blood Brother, want dit is echt een giga docu die je gegarandeerd aan het denken zet!

Blood Brother

De documentaire gaat over de Amerikaanse Rocky Braat die bij toeval tijdens zijn reis door India op een weeshuis voor kinderen besmet met HIV stuitte en besloot daar voor langere tijd te blijven. Zijn verlangen om de kinderen te helpen in combinatie met zijn opvatting dat dit zijn hogere levensdoel is, leidt tot de beslissing om definitief voor het leven in India te kiezen.

Zijn beste vriend Steve is documentairemaker en volgt Rocky vanuit Amerika – waar Rocky zich totaal niet meer thuis voelt – naar het weeshuis. Juist omdat de documentaire vanuit het oogpunt van Rocky’s beste vriend is gemaakt, ervaar je niet alleen hoe het is om je beste vriend te moeten laten gaan, maar ook hoe moeilijk het is om je over te geven aan een omgeving vol besmette kinderen. Rocky is al lang gewend om met de zieke kinderen te werken en weet precies hoe hij hen moet verzorgen. Steve is duidelijk afstandelijker en laat ons ook weten dat hij het eng vindt om met de kinderen lichamelijk in contact te komen. Mooi is hoe Steve’s onbegrip verandert in bewondering.

Rocky

We zien Rocky met de kinderen, hoe de kinderen hem waarderen en hem broer noemen, en hoe frustrerend het is dat India geen sociale beschaving kent zoals Steve en Rocky gewend zijn door hun opvoeding in Amerika.

Wat mij het meest heeft geraakt is het zieke jongetje waar het opeens heel slecht mee gaat. De dokters zeggen dat hij tot zondag te leven heeft, maar doordat Rocky één-op-één zorg verleent knapt het jochie op en blijft hij dankzij zijn Amerikaanse ‘broer’ in leven. Daar heb ik wel wat traantjes gelaten.

Rocky2Rocky3

Het is geen zielepietendocu (zoals Bridegroom). Het is een prachtig gefilmd verhaal dat het verlangen om iets te betekenen in deze wereld geweldig heeft vastgelegd. Rocky besluit zelfs te trouwen met een lokaal meisje. Bij zijn motieven hiervoor heb ik mijn vraagtekens, omdat het in India gebruikelijk is dat je elkaar wel (onder begeleiding) hebt leren kennen maar nog niet kan spreken van verliefdheid of houden van op het moment dat het huwelijk voltrokken wordt. Rocky geeft ook toe dat hij behoefte heeft zijn ervaringen met iemand te delen en iemand lief te hebben die hem begrijpt met als bijkomstigheid een garantie om in India te blijven. Eigenlijk accepteert hij dus het risico misschien nooit op een westerse manier een relatie te hebben, zolang hij maar kan blijven doen wat hij doet en dit kan delen met een vrouw.

De dankbaarheid die Rocky voor zijn daden terugkrijgt zorgt ervoor dat je jezelf afvraagt: Waarom proberen we niet allemaal ons steentje bij te dragen? Waarom zijn wij zo op onszelf gericht?
Blood Brother heeft mij weer eens laten twijfelen aan mijn opvattingen over wat ik met mijn leven wil. Misschien doet deze documentaire dit ook met jou…

Rocky&kids

http://www.bloodbrotherfilm.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s